Άγνοια της Εξωτερικής Πολιτικής & έλλειψη Ιστορικής γνώσης

Του Άρη Δούμπου

Nodus - Κατασκευή Ιστοσελίδων & E-shop, Digital Marketing - Προώθηση στα Social Media

Δεν το έχω κρύψει ποτέ, ότι για εμένα το μεγαλύτερο έργο που έχει κατατεθεί στην ανθρωπότητα, είναι αυτό του Θουκυδίδη. Άνθρωπος που δεν έχει μελετήσει σε βάθος το συγκεκριμένο έργο, είναι αδύνατο να κατανοήσει τις βασικότερες αρχές – έννοιες της πολιτικής και ειδικά εκείνες που συνδέονται με την εξωτερική της διάσταση για ένα κράτος. Επομένως, με το να ασχολείται κάποιος με την εξωτερική πολιτική (πολύ περισσότερο έχοντας κομβικό ρόλο) μέσα σε αυτή την άγνοια,  καθίσταται αυτομάτως επικίνδυνος για το κράτος και το λαό του.

Αν επιπλέον, η παραπάνω άγνοια συνοδεύεται και από έλλειψη γνώσης της ιστορίας – εθνικής και παγκόσμιας – τότε το μείγμα αρχίζει και γίνεται «εκρηκτικό». Βεβαίως, εμείς είμαστε η χώρα η οποία αν και έχει γεννήσει τον Θουκυδίδη, ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί με το έργο του.

Όλα τα παραπάνω, αποτελούν τα βασικά συστατικά ή καλύτερα το επιστέγασμα της πρόσφατης επίσκεψης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) κ. Καμμένου στις ΗΠΑ. Για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, το περιστατικό της επίσκεψης του ΥΕΘΑ στις ΗΠΑ, έχει επιφέρει ένα πολύ μεγάλης αξίας πλήγμα στο κύρος της χώρας μας.

Ξέρετε, το κύρος του κράτους δεν είναι τυχαία έννοια στη διεθνή πολιτική. Αντιθέτως, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους συντελεστές της εθνικής ισχύος. Κατά τον μεγάλο διεθνολόγο Gilpin, είναι το «νόμισμα» της διεθνούς πολιτικής και γενικά είναι ο παράγοντας εκείνος της εκπεμπόμενης φήμης του κράτους σε διεθνές επίπεδο.

Η πράξη του κ. Καμμένου να μεταβεί στις ΗΠΑ και να προτείνει με το θεσμικό του ρόλο ένα νέο σχέδιο για τα Μακεδονικό Ζήτημα (άσχετα αν συμφωνούμε ή όχι με το τρέχον σχέδιο) κατέδειξε ένα τεράστιο και απαράδεκτο ολίσθημα στην εξωτερική μας πολιτική. Η χώρα οφείλει να εμφανίζεται στο εξωτερικό ενωμένη και οδεύουσα πάνω σε μία κοινή γραμμή, διαφορετικά κανείς δεν την αντιμετωπίζει στα σοβαρά.

Και για να σας δώσω ένα απλό παράδειγμα, φανταστείτε σε λίγους μήνες να λάβει χώρα μία συνδιάσκεψη ενός από τους μεγάλους Διεθνείς Οργανισμούς, όπου ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα αναπτύξει τις ελληνικές θέσεις και στο τέλος της ομιλίας του να του ειπωθεί κάποιο ερώτημα του στυλ «αυτές είναι οι επίσημες ελληνικές θέσεις ή να περιμένουμε και τις εναλλακτικές;». Εξευτελισμός…

Βέβαια ο κ. ΥΕΘΑ στην προσπάθειά του να επιζήσει από τον επικείμενο πολιτικό του θάνατο και θαμπωμένος από το όνειρο να επισκέπτεται το αμερικανικό πεντάγωνο, ως ο πολιτικός προϊστάμενος των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, πήγε και ένα βήμα παραπέρα, παραχωρώντας περιοχές της επικράτειάς μας, ώστε να εγκατασταθούν αμερικανικές βάσεις. Έτσι είναι. Μπροστά στην καρέκλα… Το εξωφρενικά βλακώδες όμως που άκουσα, προήλθε από δημοσιογράφο, ο οποίος όπως μας ενημέρωσε, δεν έχει πρόβλημα να γίνει κάτι τέτοιο, γιατί έτσι θα έχουμε και το κεφάλι μας ήσυχο από τους Τούρκους.

Δηλαδή σε αυτή τη χώρα, στις πόσες τραγωδίες σαν της Κύπρου διδασκόμαστε; Τι ακριβώς πρέπει να γίνει ακόμα για να συνειδητοποιήσουμε ότι το εθνικό συμφέρον εξασφαλίζεται και θωρακίζεται αποκλειστικά και μόνο από τις δικές σου επιλογές και κανείς ξένος δεν πρόκειται να θυσιαστεί για να καλύψει τις δικές σου αδυναμίες;

Ο συνδυασμός των παραπάνω απόψεων, αποτελεί ακριβώς το «εκρηκτικό μείγμα» της άγνοιας του πώς λειτουργούν τα κράτη μέσα στο διεθνές σύστημα, σε συνδυασμό με την πλήρη έλλειψη ιστορικής γνώσης. Τώρα αν κάποιος αναρωτιέται  που τα γράφει αυτά ο Θουκυδίδης, η απάντηση είναι στο 5ο βιβλίο του έργου του. Και μόνο αυτό να μελετήσετε, θα κατανοήσετε πολλά και για τα κύρος και για το πώς διασφαλίζεται το εθνικό συμφέρον.

Αυτό που αποδεικνύεται πλέον, είναι ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας βρίσκεται στη χειρότερή της φάση και πραγματικά δεν μπορούμε να έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη στα άτομα που εμπλέκονται με την άσκησή της. Να επισημάνω ότι τη στιγμή που μιλάμε, ο κ. Καμμένος, συνεχίζει να είναι ΥΕΘΑ.

Βεβαίως, ευθύνη έχουμε και εμείς ως πολίτες, διότι πέραν του ότι βαριόμαστε γενικά να ανοίξουμε το οποιοδήποτε βιβλίο (πόσο μάλλον ένα ογκώδες όπως αυτό του Θουκυδίδη), στην παρούσα φάση ασχολούμαστε και πάλι, με το ποιοι θα επωφεληθούν από το πλεόνασμα, αντιμετωπίζοντας τα σοβαρά προβλήματα της εξωτερικής μας πολιτικής ως παράταιρα.

 

Άρης Δούμπος

Twitter: @aris_dou