Ιωάννινα: Ξεπεσμός…

Αυτό  που συμβαίνει στην πόλη μας σχετικά με τα πάρκα και τις παιδικές χαρές δύσκολα  θα το συναντήσει κανείς σε άλλη μεγάλη πόλη της χώρας μας, πόσω μάλλον σε πρωτεύουσα περιφέρειας. Στην πράξη δεν υπάρχει πάρκο και παιδική χαρά που να πληροί τις στοιχειώδεις, έστω, προϋποθέσεις του όρου. Ενδεικτικό παράδειγμα, το  κατ’ ευφημισμόν πάρκο που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και ως εκ τούτου θα έπρεπε να είναι ένα κόσμημα, όπως συμβαίνει με τα πάρκα παντού στον κόσμο.

 

Εκεί λοιπόν θα δει κανείς σήμερα έναν κανονικό σκουπιδότοπο κάτω από τις επάλξεις, μερικά άθλια και ασυντήρητα παγκάκια χωρίς πλάτη (αυτή μας τελείωσε), έναν μικρό -κάποτε βοτανικό- κήπο που  τώρα είναι χέρσα γη, άκοφτα χόρτα… Εκεί λοιπόν ανεβαίνουν επισκέπτες της πόλης που διαβάζουν για την ιστορική διάσταση του χώρου και θέλουν να τον δουν από κοντά. Και  βλέπουν αυτό το χάλι…

Να θυμίσουμε ότι εκτός από πάρκο (που φιλοξενεί και το Αρχαιολογικό Μουσείο) τα Λιθαρίτσια είναι και σπουδαίο ιστορικό μνημείο. Όσο για τη θέα,  μπορεί να απολαύσει κανείς από τα διαλυμένα πεντέξι παγκάκια που υπάρχουν εκεί. Δηλαδή, καμία ντροπή πια…

 

Σε ό,τι αφορά την σύνδεσή του με το Πνευματικό Κέντρο -που είναι ακριβώς από κάτω-, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Ανοιχτό αποχωρητήριο θυμίζει το δρομάκι που σε κατεβάζει στο πάρκινγκ, καλντερίμι προπολεμικό το δρομάκι που σε φέρνει στο ΠΚ. Αλλά κι εκεί τα ίδια … άκοφτα χόρτα, βρώμικοι κάδοι, απεριποίητος χώρος. Ούτε ένα λουλούδι (άνοιξη είναι) έστω για δείγμα…

 

Αλλά και το πάρκινγκ ρυπαρό, γεμάτο σκουπίδια, χωρίς διαγραμμίσεις για τα αυτοκίνητα εμποδίζει τους πεζούς να πλησιάσουν το πλατύσκαλο προς το ΠΚ, αφού κι εκεί παρκάρουν αυτοκίνητα. Δηλαδή μια κατάσταση που δείχνει σε όλο το μεγαλείο της τον τρόπο που αντιμετωπίζει η Δημοτική Αρχή την πόλη σε μια εποχή που τα πράγματα στη χώρα εξελίσσονται.

 

Αυτό άραγε εννοούσε ο νέος/παλιός Δήμαρχος όταν έλεγε ότι στόχος του είναι να πάει την πόλη «μπροστά»;