Καλημέρα Θλίψη ( Bonjour Tristesse) της Φρανσουάζ Σαγκάν

«Καθίσαμε ως αργά τη νύχτα, μιλώντας για τον έρωτα και τα τερτίπια του. Για τον πατέρα μου, όλα αυτά ήταν αποκυήματα της φαντασίας. Απέρριπτε συστηματικά τις έννοιες της πίστης, της σοβαρότητας, της δέσμευσης. Μου εξηγούσε πως ήταν αυθαίρετες, στείρες. Αυτή η ιδέα με σαγήνευε: φευγαλέοι έρωτες, βίαιοι και περαστικοί. Δεν ήμουν σε ηλικία που με μάγευε η πίστη»…

«Την έκτη μέρα, είδα για πρώτη φορά τον Σιρίλ. Ήταν ψηλός και στιγμές – στιγμές ωραίος, με μια ομορφιά που σε γέμιζε εμπιστοσύνη. Χωρίς να συμμερίζομαι την απέχθεια του πατέρα μου για την ασχήμια, πράγμα που μας ανάγκαζε συχνά να συναναστρεφόμαστε ανόητους ανθρώπους, ένιωθα απέναντι σ’ εκείνους που δεν ήταν προικισμένοι με φυσική γοητεία ένα είδος συστολής, ένα είδος κενού· η παραίτησή τους από κάθε προσπάθεια ν’ αρέσουν μου φαινόταν μια ανάρμοστη αδυναμία… 
«Στις έντεκα και μισή, ο Σιρίλ έφυγε, και τότε ξεπρόβαλαν στο κακοτράχαλο μονοπάτι ο πατέρας μου και οι γυναίκες του. Έτρεξα προς τη θάλασσα, βούτηξα, αφήνοντας ένα βαθύ αναστεναγμό για τις διακοπές, που θα μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά δε θα κάναμε πια.

Υπήρχαν όλα τα στοιχεία του δράματος: ένας γόης, μια φτηνοκοκότα και μια γυναίκα συγκροτημένη»».

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν η Αμερική παραληρεί στο κούνημα των γοφών του Ελβις Πρίσλεϊ και στο γοητευτικό βλέμμα του Τζέιμς Ντιν, η Γαλλία ανακαλύπτει το δικό της είδωλο. Ήταν τότε που οι θαμώνες των καφέ της φημισμένης συνοικίας, έβλεπαν στα διπλανά τραπέζια τον Ζαν-Πολ Σαρτρ και τη Σιμόν ντε Μποβουάρ, τη Ζιλιέτ Γκρεκό, τον Μπορίς Βιάν. Εκείνα τα βράδια που όλοι αυτοί έσμιγαν στα σκοτεινά τζαζ-μπαρ της Αριστερής Όχθης του Παρισιού, η νεαρή Σαγκάν βρισκόταν ανάμεσά τους.

Η μισή Γαλλία σοκάρεται από την ιστορία της δεκαεπτάχρονης ηρωίδας Σεσίλ, μιας κόρης «καλής οικογενείας» που, κάτω απ’ τον καλοκαιριάτικο ήλιο της Μεσογείου, γνωρίζει τη μαγεία του έρωτα και συνάμα συνωμοτεί για να εξοντώσει την καθωσπρέπει σύντροφο του πατέρα της, η οποία επιθυμεί να την τιθασεύσει. Μετατρέπεται σε ηθική αυτουργό ενός εγκλήματος, μετά το οποίο ο πατέρας της κι η ίδια επιστρέφουν στη μέχρι πρότινος καθημερινότητά τους. Το ατύχημα δικαιολογείται συνειδησιακά και η κακιά ανάμνησή του φθίνει καθώς ο καιρός περνά, κι όλα μοιάζουν να επιστρέφουν στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς.

Ένα μυθιστόρημα που θα σας συγκλονίσει και θα σας βγάλει έξω από τα συνηθισμένα. Η ποιότητα και η ενότητα του έργου, αγγίζουν τα όρια της τραγωδίας και της ειρωνείας και στις σελίδες του, θα διαβάσετε πολλά στοιχεία από την ζωή της συγγραφέως, που γράφει για τον έρωτα, την μοναξιά και το πείσμα που ζει και αναπνέει ανάμεσα στους ανθρώπους.

Σε ηλικία μόλις δεκαεννιά χρονών, η Φρανσουάζ Σαγκάν έγραψε το πρώτο της βιβλίο, το «Καλημέρα θλίψη», που έγινε η μεγαλύτερη εκδοτική επιτυχία του εικοστού αιώνα στη Γαλλία, το λάτρεψαν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο και καθιερώθηκε ως ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.