Μ. Τζούφη: Ταξικά μεροληπτικός και εσκεμμένα ασαφής ο προϋπολογισμός για την Παιδεία

«Πράγματι κύριοι και κυρίες υπουργοί, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν παρέδωσε άδεια ταμεία, μειωμένο ΑΕΠ κατά 25% και ανεργία στο 27%. Αντίθετα, παρέδωσε δημοσιονομικό μαξιλάρι 37 δις ευρώ, τη χώρα εκτός μνημονίων με πρόγραμμα ανάπτυξης και ανάκαμψης», τόνισε η βουλευτής Ιωαννίνων Μερόπη Τζούφη κατά τη συνεδρίαση Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.

Συμπλήρωσε πως η Νέα Δημοκρατία επαναφέρει το παλιό πολιτικό σύστημα της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής, της υποφορολόγησης του μεγάλου πλούτου, των πελατειακών σχέσεων, το οποίο ευθύνεται για τη χρεοκοπία της χώρας και την κρίση. «Σήμερα, η κυβέρνηση επαναφέρει τους παράτυπους και αδιαφανείς διορισμούς εκτός ΑΣΕΠ και τοποθετεί με αναξιοκρατικά κριτήρια τους διοικητές των νοσοκομείων».

Όσον αφορά τον προϋπολογισμό για την Παιδεία, η αναπλ. τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε πως υπάρχει σχετική ενίσχυση των πιστώσεων της τάξης του 2.4%. Ωστόσο, είναι υποδεέστερη σε σχέση με τις διαρκείς αυξήσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία παρά τις δυσμενέστερες δημοσιονομικές συνθήκες, έθεσε ως προτεραιότητα την ενίσχυση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και στον περσινό προϋπολογισμό προέβλεψε αύξηση της τάξης του 6.8%.

«Ο προϋπολογισμός της ΝΔ για το 2020 αποτελεί μια αδικαιολόγητη δημοσιονομικά υποχώρηση, η οποία εξηγείται στο πλαίσιο της γενικότερης ταξικής μεροληψίας της κυβερνητικής πολιτικής». Στο ίδιο μήκος κύματος, η κα Τζούφη εξέφρασε την ανησυχία για τις 5.250 δρομολογημένες μόνιμες προσλήψεις στη γενική εκπαίδευση και την εφαρμογή του κανόνα 1:1 στις αποχωρήσεις και τις προσλήψεις, καθώς δεν υπάρχει καμία σαφής δέσμευση στο σχέδιο του προϋπολογισμού.

Τέλος, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επεσήμανε πως «ο προϋπολογισμός δεν αποτυπώνει με σαφήνεια τις πολιτικές επιλογές του υπουργείου Παιδείας και δεν αποσαφηνίζει τις προτεραιότητες. Επιδεικνύει εχθρικότητα προς τις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης και δεν αξιοποιεί τις υπάρχουσες κεκτημένες δυνατότητες της μεταμνημονιακής εποχής. Αντίθετα, είναι μεροληπτικός και μέσω των ασαφειών και των γενικεύσεων προετοιμάζει το έδαφος για την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας παιδείας».